بنی امیه روز عاشورا را مبارک میدانستند. در این روز برای خود خرید میکردند و خرید را در آن روز سنّت اسلام، معرفی میکردند. آنان در این روز مراسم عید بر پا میکردند، آن روز را روزه میگرفتند و در آن روز طلب حوائج را مستحب میدانستند، برای همین درباره روز عاشورا فضایل و مناقبی ساخته اند و حتی دعائی هم درباره فضیلت روز عاشورا، درست کرده اند که اولش این است: یا قابل توبة آدم یوم عاشورا، یا رافع ادریس الی السماء یوم عاشورا، یا مسکّن السفینة یوم عاشورا یا غیاث ابراهیم من النار یوم عاشورا. اینها را ساخته اند تا امر مشتبه شود.
آنان معتقدند: هر نبیّ وسیله و شرفی دارد و در روز عاشورا این شرف زیاد میشود، مانند خاموش کردن آتش نمرود برای ابراهیم، قرار گرفتن سفینه نوح کنار کوه جودی، غرق ساختن فرعون در دریا و نجات حضرت موسی از دست فرعون، نجات حضرت عیسی از دست یهودیان.
شیخ عباس قمی در ادامه مینوسید:
شیخ صدوق از میثم تمار به نقل از امام علی علیهالسلام نقل میکند که امام علی علیهالسلام فرمودند:
در آینده، فرزند پیامبر را به قتل می رسانند و
روز عاشورا که فرزند پیامبر را کشته اند، روز مبارک قرار میدهند!
راوی میگوید: به میثم تمار، گفتم: چگونه آن روز را روز مبارک قرار میدهند؟
گفت: آنان در فضیلت آن حدیث جعل میکنند و میگویند:
روز عاشورا، روزی است که خداوند توبه آدم را پذیرفته با اینکه
توبه آدم در ماه ذی الحجه پذیرفته شده است؛
آنان میگویند: در عاشورا، یونس از شکم ماهی نجات یافته، در حالی که
در ماه ذی القعده از شکم ماهی نجات یافته است؛
میگویند: روز عاشورا روزی است که کشتی نوح کنار کوه جودی قرار گرفت در حالی که
روز هیجدهم ماه ذی الحجه قرار گرفت؛
آنان میگویند: روز عاشورا دریا برای موسی شکافته شد در حالی که
در ماه ربیع الاول شکافته شده بود!
(محدث قمی، مفاتیح الجنان، اعمال روز عاشورا)
برچسب:
نویسنده: آرمان پورحسین